Ode aan Arie
Op een lange zwoele warme midzomernacht,
Heeft Arie een luminieus geniaal idee bedacht.
Een warm, fijn gevoel,
Met de behoefte om zich te binden aan mensen als doel.
Het leek hem toch oh zo fijn,
Om niet langer helemaal in z'n uppie te zijn.
Hij had het toch zo knap voorzien,
Een afdeling met stagiaires,
een stuk of tien.
Vol vertrouwen zocht hij het hogerop,
Bij Erwin, want die zit bij Keja Donia aan de top.
Erwin vond tien iets te veel,
Dus vielen hem er drie ten deel.
Stuk voor stuk kwamen zij keurig op gesprek.
Aan keuze uit gedreven mensen geen gebrek.
De eerste stagiaire was al snel bepleit,
Sharon werd het,
die schitterende meid.
Daarna viel Bouke hem ten deel
Geen flash te hoog,
geen html te veel.
En daar was 'ie dan, Hugo,
met 1001 aanslagen per minuut,
Hij was de beste, daarover geen dispuut.
Daar waren ze dan op de afdeling, heel fijn,
En eindelijk had Arie mensen om mee samen te zijn.
Arie raakte echter na een maand alweer verveeld,
Hij wilde een vast iemand krijgen toebedeeld.
Hugo en Sharon waren oh zo blij,
Want zij hadden reeds een vermeende trouwpartij.
Ook Bouke was reeds onder de pannen,
Arie bleef over,
met alle andere mannen.
Evelyne, veelbelovend,
sexy en assertief,
Het was Arie al helemaal naar zijn gerief.
Hij had pas net zijn liefde vol op haar gericht,
En kreeg tot zijn verbazing een klap in zijn gezicht.
Ondanks dat zijn prille romance met Evelyne was gestrand,
Is hij toch zomaar ineens op een terrasje beland.
Daar zat ze,
die prachtige kunstenares,
Ze straalde helemaal,
een ware princes.
Met haar was het heerlijk een pintje te pakken,
Samen, ongedwee lekker doorzakken.
En het gebeurde direct,
hij had het nooit gedacht,
Met deze prachtvrouw,
meteen al de eerste nacht.
Zij liet hem alle sterren zien die aan de hemelen staan,
En vanaf die dag is ze nooit en te nimmer meer weggegaan.
Arie wist het zeker bij deze wonderschone vrouw,
Zij is voor mij de enige,
ik blijf haar voor altijd trouw.
Samenwonen op de Berenboot,
En veel kinderen krijgen,
ze worden toch vanzelf groot?
Samen genieten,
hij kon het beschrijven met geen enkel woord,
En dat alles vanachter die ene patrijspoort.
En Aries stagiaires?
Voelden die zich niet alleen?
Nee, geenszins,
er was er niet een.
Zij herkenden in hem ware liefde,
een mooi aangezicht.
Sterker nog,
ze schreven hem een ode middels dit gedicht.
Morgen is het dan zo ver, de grote dag,
Dat Arie zich eindelijk permanent aan iemand binden mag.
Gelukkig zal hij zijn, zo dol blij:
Nooit meer alleen,
altijd WIJ.
Bouke, Sharon & Hugo.
